Happy New Year 2009...Is it too late?

posted on 06 Jan 2009 17:15 by wildsoul in TVXQ

Happy New Year 2009 ...Is it too late? >v<~

 

 

 

มาแล้ววววว~~~~ >< แหะๆๆๆ

ดองบล้อคไว้นานมากๆๆๆ จะเดือนแล้วมั้ยเนี่ย

มัวแต่ไปหลั่นล้านู่นนี้ ไม่ได้มาอัพเลยอ่ะ เหมือนสอบเสร็จก็มีช่วงต้องไปไหนต่อไป

นับๆแล้วเอนทรี่ที่แล้วอัพตั้งแต่สอบไฟนอลตอนเปิดเทอม

แล้วนี่สอบมิ้ดเทอมของวินเทอร์เสดแล้วเพิ่งจะมาอัพ 555 ได้อีกจิงๆ

 

 

 

หลังสอบเสร็จ หมี่ก็ไปเดินเล่นกับพี่แถวฮงแดล่ะ

ช่วงนั้นอากาศเริ่มเข้าขั้นหนาวมากแล้ว แต่เราสองคนก็ไม่หวั่น 

เพราะว่าตั้งแต่มาอยู่นี่สองปี เพิ่งรู้ตัวว่าไม่เคยไปดูที่ถ่ายทำคอฟฟี่ปริ้นเหมือนชาวบ้านเลยอ่ะ

มีเพื่อนบินมาก็แล้ว ชาวบ้านเขาแวะไปดูกันแทบทุกคน 

เลยรู้สึกว่าเราต้องไปหน่อยแล้ว ก่อนที่มันจะถูกทุบทิ้ง - -"

บวกกับว่าปลื้มละครเรื่องนี้ไม่น้อยเลย เป็นหนึ่งในละคนเกาหลีไม่กี่เรื่องที่ดู~

 

ตรงนี้เป็น มหาลัยฮงอิกอ่ะ

ไม่ได้มานานเลย - - ส่วนใหญ่มาแถวนี้ก็แวะแต่ร้านการ์ตูน

ไม่เคยเดินมาถึงมหาลัยนานแล้วอ่ะ คิดถึงบรรยากาศแถวนี้เหมือนกัน><~

 

เดินไปตั้งหลักที่ฮงอิกแล้วก็เดินถามคนไปเรื่อยๆ

เพิ่งค้นพบว่า ร้านก็แอบอยู่ไกลเหมือนกัน 

ร้านคอฟฟี่ปริ้นซ์ ... ขอบอกว่าโทรมม้ากกมากก - -

ไปถึงหน้าร้านมีคนมาเขียนกำแพงเต็มเลย และแน่นอนกว่า....

มีภาษาไทยด้วย "กิ้กมาเยือน" "ร้านห่วยว่ะ" อะไรงี้ยังมีเลยอ่ะ

แบบเห้ย มาออกนิสัยอะไรกันถึงนี่ เด๋วเขียนทับซะเลย "หมี่ แม่ทุกสถาบัน" 555+

 

 

พอไปถึงก็ถ่ายรูปหน้าร้านแล้วกลับอ่ะ มาประมาณแค่ว่า กรุได้มาแล้ว แค่นั้น

ไม่มีความคิดจะเข้าไปนั่งเลย เพราะได้ข่าวว่าของข้างในแอบแพง

ยืนจนพนักงานเดินมาไล่ บอกว่า อย่ายืนขวางทางเข้าร้าน

ชริ ........ไปก็ได้วะ 555 ไม่ได้กลัวหรอกนะ โห่วว~ แค่หนาวหรอก ไม่อยากอยู่นาน (สะบัดตูด) :P

 

แล้วก็เดินเล่นอะไรไปเรื่อยๆ เหล่หนุ่มกันไป เดินรับโปสการ์ดฟรีกันไป

นานๆได้ออกมาเดินแบบนี้ก็ไม่เลวเลยอ่ะ เดินไปเดินมามาเจอนี่

ร้านที่น้องชายนี่มาถ่ายยอนฮานัม  >v<~ กี้ดด

มันคือร้านเครปที่นุ้งแทมากินกับนูนาที่เป็นแดนเซอร์อ่ะ  

หมี่กับเจ้ถลากันเข้าไปหาเลยทีเดียว ไปถ่ายรูปที่ระลึกหน้าร้าน

แล้วก็ไม่ได้เข้าไปกินเหมือนเดิม ร้านน้องแทเคยมาไม่ได้ทำให้ความงกของเราหายไป 55....

 

พอเจอร้านนี้ เลยพยายามเดินหาร้านหมากัน แต่หาไม่เจออ่ะ T.T

มันน่าจะไม่ใช่ร้านที่อยู่ชั้นหนึ่ง ก็เดินหากันไปมึนๆอ่ะ แล้วก็ถอดใจ

หิวด้วย หนาวด้วย กะว่าไว้คราวหลังค่อยไปเสชหาดูในเนต งืออ

 

 

 

ก่อนเข้าเรื่องงานต่างๆ ขอกรีดร้องตูนที่เพิ่งอ่านจบได้มั้ยอ่ะ

หมี่เพิ่งอ่านเสร็จสดๆร้อนๆเลย มะตอนบ่ายนี่เอง

เป็นการ์ตูนในไม่กี่เรื่องที่หมี่อ่านแล้วร้องไห้อ่ะ น้อยจิงๆนะที่จะอ่านการ์ตูนแล้วถึงกับร้องไห้

แต่เรื่องนี้ไม่ไหวแล้วอ่ะ มันแบบให้อารมณ์บีบอารมณ์เหมือนอ่านนิยาย

 งืออ ชอบมากๆๆเลยอ่ะ ไม่รู้ที่ไทยมีออกแปลรึยัง

 

เป็นผลงานของอาจารย์ โยเนดะ โค อ่ะ ~~

โฮ~~~ อาจารย์คะ หมี่ขอเข้าไปคารวะ ทำไมเขียนหนุกแบบนี้ T.T ทำเอาอ่านไปน้ำตาไหลไป

เด๋วต้องไปหาผลงานอื่นๆของอาจารย์มาอ่านมั่งแล้ว...

 

ส่วนเรื่องนี้เหมือนชื่อเรื่องจะแปลว่า "ได้โปรดอย่าสัมผัสฉัน" ประมานนี้

เนื้อเรื่องก็ซับซ้อน จิกกบาลได้อารมณ์มากอ่ะ ไม่เหมือนกับตูนวายหลั่นล้าทั่วไป

แบบทั้งนายเอก ทั้งพระเอกก็มีความหลังของตัวเอง ทั้งสองคนมาเจอกันที่ทำงาน

พระเอกไม่ได้เป็นเกย์ ส่วนนายเอกก็บอกว่าพระเอกไม่ใช่สเป้คเลยอ่ะ แต่ก็ตกหลุมรักกันจนได้

บรรยากาศในเรื่องออกแนวเรื่อยๆ เหงาๆอ่ะ บรรยากาศเรียบง่าย แต่ก็กินใจมากๆ T.T

 

ตอนนี้พระเอกสารภาพรักกับนายเอกอ่ะ

แล้วนายเอกกลับปฏิเสธไปทั้งๆที่รักพระเอกมาเหมือนกัน

เพราะอยากให้พระเอกมีครอบครัวที่มีความสุขเหมือนคนอื่นๆอ่ะ งืออ เศร้ามากๆ

อาจารย์เขียนได้กดดันมากๆเลยอ่ะ บรรยากาศมันทรมานมากๆ T^T

 

ตอนนี้ตอนขอมีเซ็กส์ครั้งสุดท้ายอ่ะ  โฮฮฮฮ ขอย้ำความขมขื่น อัดอั้นอีกหลายๆครั้ง

นายเอกบอกพระเอกว่า "ระหว่างเรามันไม่ได้มีอะไรนอกจากเซ็กส์มาแต่แรกแล้ว"

พระเอกก็บอกว่า ถ้าอย่างงั้นเราก็มามีเซ็กส์กันก่อนจากดีมั้ย ...เป็นเซ็กส์ที่เศร้า แล้วก็ทรมานโคดๆ

 

ทุกอย่างแบบดำเนินไปด้วยบรรยากาศกดดันมากๆเลยอ่ะ หมี่แบบอ่านแล้วอินมาก

ถึงกับหายใจไม่ออก T.T เพราะตัวเรื่องมันอัดอั้นมากๆ

ตอนนี้เป็นตอนนายเอกโทรหาพระเอก แล้วกลับมาเจอกัน

นายเอกยืนร้องไห้ท่ามกลางหิมะ แล้วอธิบายความรู้สึกของตัวเองอ่ะ

อธิบายว่าทำไมถึงต้องพูดแบบนั้นออกไป เขาขอพยายามใหม่ได้มั้ย ยังพูดไม่ทันจบ

พระเอกก็ดึงตัวเข้ามากอดแล้วบอกว่า "นายรักชั้นมั้ย?" .....

โฮ้วววว หมี่น้ำตาร่วงเลยอ่ะ ช้อตนี้ขอยกนิ้วให้เลย ประทับใจมากๆ T..T

บอกรักท่ามกลางหิมะ โรแมนติกมากๆๆ...

 

 

เห้ออ พอมันลงเอยกัน เผลอถอยหายใจดังเฮือกกก

มาย้อนคิดถึง ก็งงเหมือนกันนะว่าทำไมตัวเองถึงอินได้ขนาดนี้

คงเพราะอาจารย์เขียนดีด้วย ตัวเนื้อเรื่องเองด้วย

ประทับใจอ่ะ T.T ปกติจะอ่านตูนวายแล้วก็ผ่านไป เรื่องที่สนุกก็ชอบ น่ารักก็อ่านซ้ำ

ไม่เคยอ่านเรื่องไหนเหมือนเรื่องนี้มาก่อนเลย ซึ้งมากๆ

ใครรู้จักเรื่องแนวนี้อีก แนะนำหมี่หน่อยนะ ชอบอ่ะ เรื่องแบบปวดใจทรมานตับ

ร้าวรานโคดๆยิ่งชอบ 555+ มาโซจิงๆหมี่ แฮ่ๆ~

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

081226 TVXQ 5th Debut Special PartY~~

 

 

ก่อนถึงวันงาน ก็วันคริสมาสตร์อะ ^^

ก็ไม่ได้ออกไปเลี้ยงฉลองที่ไหนเป็นพิเศษอ่ะ

เป่าเค้กกันเองอยู่บ้าน(คนอื่น) แล้วก็กินเค้กกันพุงกางง

ฉลองกันรวดเดียวเลย ทั้งวันคริสมาส ทั้งวันครบรอบห้าปีของทงบัง

// อันนี้เป็นเค้กไอติมล่ะ ซื้อเพราะหมวกที่แถมเลยนะ หมวกน่ารักมากๆ 

(แอบไปหยิบใบปลิวร้านรูปบิ้กแบงมาปึกนึงอย่างน่าไม่อาย

ใครเป็นแฟนบิ้กแบง กลับไทยไป จะเอาไปแจกนะ ฮี่ๆ)

 

 

แฮ่~~~~ มาถึงวันงาน 

งานวันนี้มีสองรอบอ่ะ รอบบ่ายสี่โมงครึ่งกับรอบสามทุ่ม

ตอนแรกคิดว่าจะเข้าได้รอบเดียวซะแล้วอ่ะ

แบบ... คือ ตั๋วก็มีแล้วสองใบ แต่มันบอกจะตรวจชื่อคนจองอะไรไม่รู้วุ่นวาย

ให้จิ้มบัตรเอง แต่เอสเอ็มมันดันมาออกกฏอะไรปัญญาอ่อน ให้เช้คบัตรกับชื่อคนจองก่อนเข้างาน

เอิ่มม...อยากจะบอกว่าแกไม่เช้คบัตรก่อนเข้า คนมันก็หาวิธีเข้าสองรอบกันจนได้อยู่ดีอ่ะ จิงมะ

งี่เง่าเจง ขอด่าหน่อย ตอนมันประกาศตอนนั้นทำเอาเครียดไปหลายวันเลยอ่ะ ......

 

ไปถึงงานแล้วก็ต้องไปต่อแถวในสนามบอล แล้วจากหนามบอลต้องเดินไปตรวจบัตรหน้างาน

ตรวจบัตรเสร็จ ต้องใส่สายรัดข้อมืออีก เป็นอะไรที่ยุ่งยากมากๆ

แล้วมันประกาศว่าจะเช้คทั้งสองรอบด้วยนะ บอกว่าถ้าใครไม่มีสาดรัดข้อมือไม่ให้เข้างาน

 

แต่สรุป....

มันก็..........

เช้คไม